Gist'ren was ik,
heden ben ik,
morgen zal ik niet meer zijn.
niet méér zijn als een vage schim,
omdat ik leefde zonder zin.
En wat dan?
Ik ben niet bang van wat ik ga beleven,
maar over hoeveel er van mij is achtergebleven.
In de harten, haat of verdriet?
Ze zien mij t'rug nimmer niet.
Ik heb het levend land verlaten,
om naar't groener gras te gaan,
en nu kijk ik t'rug naar die gelaten,
die daar huilend rond mij staan.
't Is te laat om t'rug te keren,
langs die mooie zilv'ren meren.
Het is tijd om door te gaan,
en niet langer te blijven staan.
Ook voor jullie is dat goed,
ga zo door en hou je goed!
1 opmerking:
mooi :)
en ik wil niet dat je al gaat ;)
Een reactie posten