om jou

Toen je vertelde dat je iets wou zeggen,
dacht ik aan het eind,
en werd bang.

Toen m'n hoofd m'n gedachten verzwelgen wou,
dacht ik aan toen,
en werd blij.

Toen 'k besefte dat alles voorbij was,
dacht ik niet na,
maar weende,
om jou

onbekend meisje

Deze 2 gedichten zijn in opdracht van een vriendin geschreven. Ik ken de persoon waarover het gaat zelf niet en heb aleen enkele gegevens doorgekregen.
Bij het 1ste gedicht kan je de rijmende zinnen uit elkaar halen om de rijmstrukstuur niet zo opvallend naar voor te laten komen.
dan krijg je deze zin-volgorde 135642 78. Als je de hiernaast vermelde zinsvolgorde gebruikt gaat de struktuur wel een beetje verloren.
normaal gezien is die: Negatief-positief-raadgeving (die wordt dan dooreen gehaald!)
met zin acht bedoel ik de groepsdruk waar schichterheid en onzelfzekerheid uit volgd

gedicht 1(verwijder de getallen eh ):
1)Je bent soms wat onzeker, je moet mij echt niet vrezen.
2)Soms ben je negatief, dat hoeft zo niet te wezen.
3)Je harpspel houdt het hart vol bloed,
4)zingen kan je ook wel goed.
5)Je bent echt een toffe meid,
6)vol van vro- en vriend'lijkheid.
7)Ten slotte wil ik dit nog zeggen:
8)"laat je niet een last opleggen!"

gedicht 2:

Laat je stembanden maar trillen,
spelend op een eng'lentuig.
Om alle onzekerheid te villen,
gedachten negatief en ruig.

Je bent vriend'lijk,
altijd vrolijk.
Tim heefd groot gelijk,
je bent een supermeid